Een paar maanden geleden klopte er een echtpaar aan met een bijzondere vraag: of ik een groot werk wilde maken voor de wand boven hun eettafel, in de kleuren van de zee waar zij elkaar hadden leren kennen. Werk in opdracht is iets aparts in mijn praktijk — vrijer dan mensen denken, en toch heel persoonlijk. Ik neem je mee van het eerste gesprek tot het doek dat uiteindelijk de deur uitging.
Het begint met luisteren
Een opdracht start nooit met verf. Hij start met een gesprek aan mijn werktafel, met koffie en zonder haast. Ik vraag niet "welk schilderij wil je", maar "welk gevoel wil je elke dag tegenkomen". Dit paar vertelde over een grijsgroene zee bij ochtendlicht, over een wandeling die ze nooit zijn vergeten. Dat is genoeg. Vanaf dat moment werk ik niet hun foto na, maar hun herinnering — en die laat altijd ruimte voor mij.
Ik maak dan een paar kleine kleurstudies op papier, geen uitgewerkte schetsen. Genoeg om een richting te tonen, te weinig om het werk al vast te leggen. Want als ik een opdracht dichttimmer, gaat de ziel eruit.
Van studie naar groot doek
Toen we het eens waren over de richting, kon het echte werk beginnen. Het doek was groot — 140 bij 110 cm — en dat vraagt om lef. Ik bouwde het in lagen op, net als mijn vrije werk:
- Eerst grote, natte vlakken die ik liet lopen, op zoek naar die ene grijsgroene toon.
- Daarna textuur met collage en krijt, voor het korrelige van zand en schuim.
- Tot slot de stille accenten — een streep warm licht waar de ochtend door het water breekt.
Tussendoor stuurde ik twee keer een foto, niet om goedkeuring te vragen maar om ze mee te nemen. Een opdracht is een reis die je samen maakt; ik wil dat mensen het werk zien groeien.
Het moment van loslaten
Het mooiste én moeilijkste moment komt aan het eind: het doek de deur uit zien gaan. Ik heb er weken naar gekeken, het is een beetje van mij geworden. En dan hangt het ineens in een ander huis, boven een andere tafel, in een licht dat ik niet ken. Toen het paar me later een foto stuurde van het werk aan hun muur — met de zon erop, precies zoals ze hadden gehoopt — wist ik weer waarom ik dit doe.
Speelt er bij jou ook zo'n wand, of een herinnering die om kleur vraagt? Ik maak een handvol opdrachten per jaar, met alle tijd en aandacht die ze verdienen. Neem gerust contact op, dan beginnen we gewoon met een gesprek.
