Actieknop
Nieuwe serie: Getij — werken over de zee

Nieuwe serie: Getij — werken over de zee

Sinds dit voorjaar ligt er in mijn atelier een nieuwe serie te ademen. Ik heb haar Getij genoemd, naar de beweging die nooit stilstaat: het water dat komt en gaat, twee keer per dag, of ik nu kijk of niet. Het zijn werken over de zee, maar dan de zee zoals ik haar onthoud — niet zoals een foto haar bevriest.

Waarom de zee, en waarom nu

Ik ben opgegroeid met water binnen handbereik, en de laatste jaren trekt het mij opnieuw. Niet de ansichtkaart-zee met haar keurige horizon, maar het grijze, glanzende water bij eb, als het wad blootligt en de lucht laag hangt. Daar zit een kleur in die ik almaar probeer te vangen: een taupe die naar groen neigt, met daaronder iets van terracotta, alsof de aarde door het water heen schemert.

Ik begon met één doek, bedoeld als studie. Het werd er al snel zes. Zodra ik er één afhad, wilde de volgende eruit. Zo werkt het bij mij vaker: een serie kondigt zichzelf aan en ik hoef alleen maar te blijven verschijnen in het atelier.

Hoe de werken zijn opgebouwd

De doeken in Getij zijn opgebouwd in lagen acryl en mixed media. Ik begin nat, met grote vlakken die ik laat lopen en kantelen, zodat de verf zelf bepaalt waar het water heen wil. Pas als de eerste laag is opgedroogd kom ik terug met drogere kwasten, met krijt, met stukken papier die ik inscheur en weer vastlijm. De textuur die zo ontstaat is voor mij de kust zelf: schelpgruis, schuim, het korrelige zand dat aan je voeten blijft kleven.

  • Formaat: de grootste werken meten 120 bij 100 cm, de kleinste 40 bij 40 cm.
  • Techniek: acryl, inkt en collage op doek, afgewerkt met een matte vernis.
  • Kleur: antraciet en inktblauw, gebroken door warm taupe en een enkele streep terracotta.

Wat ik hoop dat je ziet

Ik schilder geen zee om de zee te tonen. Ik schilder haar omdat ze mij telkens iets leert over loslaten. Een doek dat te netjes wordt, verliest zijn getij; dan haal ik er met een natte doek weer een stuk vanaf en laat het opnieuw lopen. Het mooiste moment is wanneer een werk net iets minder van mij wordt en net iets meer van zichzelf.

De serie is binnenkort in het echt te zien — daarover later meer. Wie nu al wil komen kijken hoe de doeken erbij staan, is van harte welkom in het atelier. Maak gerust een afspraak; koffie staat klaar en het licht is in de ochtend op zijn mooist.

Nieuwe serie: Getij — werken over de zee