Als mensen voor het eerst dicht bij mijn werk komen staan, zie ik vaak dezelfde verbazing: ze dachten dat het schilderijen waren, en ineens ontdekken ze randjes papier, een stukje stof, een laag krijt die door de verf heen breekt. Dat is mixed media, en het is de manier waarop ik al jaren het liefst werk.
Waarom ik niet bij verf alleen blijf
Verf kan veel, maar verf alleen blijft glad. En de wereld die ik wil schilderen — de kust, de haven, herinneringen — is alles behalve glad. Door materialen te combineren krijg ik de textuur die een verhaal geloofwaardig maakt. Een ingescheurd stuk papier dat ik vastlijm en overschilder, wordt een richel in het landschap. Een laag fijn zand door de verf geroerd, vangt het licht net iets anders dan de gladde streek ernaast.
Mixed media betekent voor mij ook: niets is heilig. Ik mag een doek dat af lijkt openbreken met een nieuw materiaal. Soms redt dat een werk dat vastliep; soms maakt het de boel kapot en moet ik opnieuw beginnen. Dat risico hoort erbij.
Wat er zoal op mijn doeken belandt
Mijn materiaalkast is door de jaren uitgedijd. De vaste spelers:
- Acrylverf en inkt — de basis, voor zowel grote vlakken als fijne lijnen.
- Papier en collage — afgescheurd, ingelijmd, soms beschreven en weer half weggeschilderd.
- Krijt en houtskool — voor de drogere, korrelige toetsen die over een gladde laag wrijven.
- Mediums en pasta's — om reliëf op te bouwen waar een werk diepte vraagt.
Geduld is het belangrijkste gereedschap
Het verraderlijke aan lagen is dat je moet wachten. Een laag die nog niet droog is, vervuilt de volgende; een collage die te snel wordt overschilderd, laat los. Mixed media heeft mij dus vooral geduld geleerd. Ik werk daarom bijna altijd aan meerdere doeken tegelijk: terwijl het ene droogt, gaat mijn aandacht naar het volgende.
Het resultaat is werk dat je niet in één oogopslag uit hebt. Van veraf zie je de compositie en de kleur; pas van dichtbij ontdek je de lagen, de scheuren, de handgrepen. Precies daar — in dat tweede kijken — hoop ik je even vast te houden. Kleur die blijft hangen, ook nadat je bent weggelopen.